tytul_zwiazek
tytul_zwiazek
logo_forum
Statystki odwiedzin
OkresWizytOdsłon
Dziś 158 304
Wczoraj 242 477
Ostat tydzień 3722 8304
Ostat. dwa tyg. 6857 14477
Ostat. miesiąc 13987 28484
Ostatni rok 172638 350238
Razem 1534376 3371756
TK -Przymusowe badania podejrzanego musi regulować ustawa

Przymusowe badania podejrzanego musi regulować ustawa

Zapis o doprowadzeniu siłą podejrzanego lub oskarżonego na badania powinien być regulowany ustawą - orzekł Trybunał Konstytucyjny. Sędziowie rozpatrzyli wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczący obowiązku oskarżonego poddania się badaniom.

Sędziowie zakwestionowali sposób wprowadzenia przepisów. Prezes Trybunału Konstytucyjnego Andrzej Rzepliński w uzasadnieniu wyjaśnił, że powinny być one regulowane ustawą, a nie rozporządzeniem. Zdaniem Trybunału zakwestionowane przepisy rozporządzenia wykraczają poza ramy upoważnienia ustawowego, normując przepisy nieuregulowane w ustawie. Trybunał stwierdził, że kwestionowane przepisy wprowadzają ograniczenie nietykalności osobistej i wolności osobistej, ingerując w sferę zastrzeżoną wyłącznie dla ustawy.

5 marca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczący poddawania badaniom lub wykonywania czynności z udziałem oskarżonego oraz osoby podejrzanej.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że:

1. § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie poddawania badaniom lub wykonywania czynności z udziałem oskarżonego oraz osoby podejrzanej
- jest niezgodny z art. 74 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego oraz art. 92 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji,
- nie jest niezgodny z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

2. § 5 ust. 2 rozporządzenia powołanego w punkcie 1 jest niezgodny z art. 74 § 4 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego oraz art. 92 ust. 1 i art. 41 ust. 1 konstytucji.

3. § 10 ust. 1 rozporządzenia powołanego w punkcie 1, w części zawierającej słowa „mimo zastosowania przymusu bezpośredniego,”, jest niezgodny z art. 74 § 4 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego oraz art. 92 ust. 1 i art. 41 ust. 1 konstytucji.

Trybunał podzielając stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich orzekł, że rozporządzenie wprowadzając możliwość stosowania przymusu bezpośredniego podczas badań i czynności, o których mowa w art. 74 Kodeksu postępowania karnego (dalej: k.p.k.), uzupełnia ten kodeks, tracąc charakter wykonawczy i zrywając więź między rozporządzeniem a ustawą. Zakwestionowane przepisy rozporządzenia wykraczają bowiem poza ramy upoważnienia ustawowego, normując materię nieuregulowaną
w ustawie. W konsekwencji są one niezgodne z art. 74 § 4 k.p. k. oraz art. 92 ust. 1 konstytucji.

Brak w k.p.k. postanowień co do zasady i trybu stosowania przymusu bezpośredniego podczas badań i czynności, o których mowa w art. 74 k.p.k. oraz co do dopuszczalnych środków takiego przymusu, sprawia, iż kontrola konstytucyjności kwestionowanych przepisów rozporządzenia musi być rygorystyczna. Zważywszy na to, Trybunał stwierdził, że kwestionowane przepisy wprowadzają ograniczenie nietykalności osobistej i wolności osobistej, ingerując w sferę zastrzeżoną wyłącznie dla ustawy, o czym ustrojodawca przesądza w art. 41 ust. 1 konstytucji.

W kwestii zgodności § 5 ust. 1 rozporządzenia z art. 47 konstytucji Trybunał rozstrzygnął, że prawo do prywatności wymaga również poszanowania godności ludzkiej oskarżonego lub osoby podejrzanej w trakcie zbierania dowodów biologicznych, które są czynnościami stanowiącymi ingerencję w integralność organizmu człowieka. Trybunał podkreślił, że instytucja asysty przewidziana w zakwestionowanym przepisie rozporządzenia stanowi ograniczenie prawa do prywatności, a ponieważ ograniczenie to zostało wprowadzone aktem podustawowym, to § 5 ust. 1 rozporządzenia jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji.

Trybunał podzielając stanowisko Ministra Sprawiedliwości orzekł, że art. 22 ust. 2 ustawy o prawach pacjenta jest nieadekwatnym wzorcem kontroli wobec § 5 ust. 1 rozporządzenia, wskazując, że badania przeprowadzone na podstawie art. 74 § 2 i 3 k.p.k. nie są wykonywane dla zachowania, ratowania, przywracania i poprawy zdrowia. Co więcej, ustawa o prawach pacjenta oraz ustawa o działalności leczniczej zakładają jednak pewną aktywną rolę pacjenta, a w przypadku oskarżonego lub osoby podejrzanej –
poddanej wbrew jej woli przymusowi bezpośredniemu w celu uzyskania dowodów w postępowaniu karnym – nie sposób dopatrywać się takiej aktywności.

Rozprawie przewodniczył sędzia TK Andrzej Wróbel, sprawozdawcą był prezes TK Andrzej Rzepliński.

http://www.obserwatorkonstytucyjny.pl/trybunal/tk-poddawanie-badaniom-oskarzonego-oraz-osoby-podejrzanej-jest-niekonstytucyjne/

tytul_szukaj
tytul_zegar
14:21:41
tytul_kalendarz
Październik 2020
Pn Wt Śr Cz Pt So Nd
      1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
tytul_zwiazek
mapka
tytul_zwiazek
galeria
tytul_zwiazek
Najważniejsze sprawy do załatwienia przez NSZZP
Art. 15a ustawy emerytalnej
Podwyżki uposażeń w 2021 roku
Fundusz nagrodowy bez cięć w 2021 roku
dzielnik


ZW NSZZ P - 21 października Sejm RP zajmie się kwestią 100% uposażenia dla funkcjonariusza za kwarantannę oraz obowiązkiem noszenia maseczek! WIĘCEJ W AKTUALNOŚCIACH!