Do podjęcia decyzji o zwolnieniu policjanta po upływie 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych nie ma znaczenia, czy faktycznie popełnił on przestępstwo.

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) oddalił skargę kasacyjną funkcjonariusza policji, który został zwolniony ze służby. W uzasadnieniu podkreślił, że w zakresie jego kompetencji nie jest kontrola merytoryczna treści decyzji wydanych przez organy. Sąd natomiast może ocenić, czy rozstrzygnięcia te są zgodne z prawem, a także czy w konkretnym stanie faktycznym organ mógł wydać daną decyzję, stwierdzając zaistnienie wszystkich niezbędnych przesłanek.

NSA potwierdził, że w rozpatrywanej sprawie takie wystąpiły. Dlatego przełożony funkcjonariusza mógł podjąć decyzję o zwolnieniu policjanta ze służby. Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o policji funkcjonariusz może być zwolniony po upływie 12 miesięcy od zawieszenia w czynnościach służbowych, jeżeli nie ustały przyczyny będące jego podstawą. Sąd zauważył także, że w przypadku umorzenia postępowania karnego lub uniewinnienia funkcjonariusz automatycznie będzie mógł wrócić do służby.

Rozkazem personalnym komendant stołecznej policji zawiesił funkcjonariusza w czynnościach służbowych z uwagi na przedstawienie mu przez prokuratora zarzutu popełnienia przestępstwa płatnej protekcji. Funkcjonariusz na okres trzech miesięcy został tymczasowo aresztowany. Komendant przedłużył okres zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego. Następnie przełożony służbowy policjanta zwolnił go ze służby. Powodem tej decyzji było przedłużające się postępowanie karne, które z kolei spowodowało upływ okresu zawieszenia w czynnościach służbowych. Policjant odwołał się do komendanta głównego policji. Organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Od tej decyzji funkcjonariusz wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie. Ten stwierdził, że przepis art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o policji jest przepisem o charakterze częściowo uznaniowym. Oznacza to, iż z jednej strony decyzję o zwolnieniu podejmuje właściwy organ policji, ale z drugiej ustawodawca wskazuje przesłanki, które muszą być spełnione, aby organ mógł w ogóle zacząć rozważania w tym zakresie. Sąd uznał, że organy obu instancji dokonały właściwej oceny co do zasadności zwolnienia funkcjonariusza ze służby. Z tego powodu skargę funkcjonariusza sąd I instancji oddalił. Orzeczenie to zostało następnie zaskarżone przez zwolnionego policjanta. NSA uznał je za niezasadne i oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok jest prawomocny.

SYGN. AKT I OSK 1610/10

źródło: gazeta prawna