Projekt rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie trybu ustalania okoliczności i przyczyn wypadków pozostających w związku z pełnieniem służby w Policji (w brzmieniu po konsultacjach międzyresortowych, z terminem na zgłaszanie ewentualnych uwag do dnia 27 lipca 2011 r.)

PROJEKT z dnia 20-07-2011

w sprawie trybu ustalania okoliczności i przyczyn wypadków pozostających w związku z pełnieniem służby w Policji

Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji (Dz. U. Nr 53, poz. 345, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa tryb ustalania okoliczności i przyczyn wypadków pozostających w związku z pełnieniem służby w Policji.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) poszkodowanym – rozumie się przez to funkcjonariusza, który uległ wypadkowi;
2) członkach rodziny poszkodowanego – rozumie się przez to osoby wymienione w art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, zwanej dalej „ustawą”;
3) kierowniku jednostki organizacyjnej Policji – rozumie się przez to zobowiązanego do wszczęcia postępowania wyjaśniającego kierownika jednostki organizacyjnej Policji, właściwego ze względu na stałe miejsce pełnienia służby przez poszkodowanego. Kierownikami tymi są:
a) Komendant Główny Policji – w odniesieniu do poszkodowanych pełniących służbę w Komendzie Głównej Policji,
b) komendant wojewódzki (Stołeczny) Policji – w odniesieniu do poszkodowanych pełniących służbę w komendzie wojewódzkiej (Stołecznej),
c) komendant miejski, powiatowy i rejonowy Policji – w odniesieniu do poszkodowanych pełniących służbę w podległej komendzie,
d) Komendant-rektor Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie i komendanci szkół policyjnych – w odniesieniu do poszkodowanych pełniących służbę w tych szkołach,
e) dyrektor instytutu badawczego Policji – w odniesieniu do poszkodowanych pełniących służbę w tym instytucie;
4) komendancie szkoły Policji – rozumie się przez to Komendanta-rektora Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie i komendantów szkół policyjnych, zobowiązanych do wszczęcia postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do funkcjonariuszy skierowanych na szkolenie lub doskonalenie zawodowe do tych szkół;
5) stałym miejscu służby – rozumie się przez to miejsce pełnienia służby przez poszkodowanego w jednostce organizacyjnej Policji, określone w rozkazie personalnym o mianowaniu na stanowisko służbowe;
6) szkole Policji – rozumie się przez to Wyższą Szkołę Policji w Szczytnie i szkoły policyjne;
7) wypadku – rozumie się przez to wypadek, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy;
8) wypadku zbiorowym – rozumie się przez to wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby.
§ 3. 1. Poszkodowany niezwłocznie, jeżeli pozwala na to jego stan zdrowia, zawiadamia o wypadku kierownika jednostki organizacyjnej Policji, za pośrednictwem bezpośredniego przełożonego.
2. Poszkodowany, który uległ wypadkowi na terenie szkoły Policji lub w trakcie zajęć programowych poza terenem szkoły Policji, zawiadamia o wypadku bezpośrednio komendanta szkoły Policji.
3. Bezpośredni przełożony poszkodowanego, który powziął wiadomość o wypadku w przypadku innym niż określony w ust. 1, niezwłocznie zawiadamia o wypadku kierownika jednostki organizacyjnej Policji albo, w przypadku określonym w ust. 2, komendanta szkoły Policji.
4. Kierownik jednostki organizacyjnej Policji albo komendant szkoły Policji po otrzymaniu zawiadomienia lub w przypadku powzięcia w inny sposób informacji o wypadku niezwłocznie podejmuje następujące działania:
1) zabezpiecza miejsce wypadku przed ewentualnymi dalszymi następstwami zdarzenia, jeżeli okoliczności to uzasadniają;
2) udziela pomocy poszkodowanemu lub osobom, którym zagraża niebezpieczeństwo;
3) wszczyna postępowanie wyjaśniające w sprawie ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przez pisemne powołanie komisji powypadkowej;
4) udostępnia informacje i materiały niezbędne do ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku oraz udziela wszechstronnej pomocy komisji powypadkowej.
5. Poszkodowany powinien być poddany badaniu trzeźwości lub badaniu na wykrycie środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych substancji o podobnym działaniu, chyba że stan zdrowia poszkodowanego albo okoliczności wypadku nie uzasadniają przeprowadzenia badania.
§ 4. O wypadkach ze skutkiem śmiertelnym lub wypadkach zbiorowych kierownik jednostki organizacyjnej Policji albo komendant szkoły Policji niezwłocznie zawiadamia pisemnie kierownika komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji właściwej do spraw bezpieczeństwa i higieny służby i pracy.
§ 5. 1. Członków komisji powypadkowej powołuje kierownik jednostki organizacyjnej Policji albo komendant szkoły Policji. Członkami komisji powypadkowej są co najmniej dwie osoby, w tym:
1) jako przewodniczący – przedstawiciel służby właściwej do spraw bezpieczeństwa i higieny służby i pracy w jednostce organizacyjnej Policji;
2) jako członek – przedstawiciel służby merytorycznie właściwy do oceny okoliczności i przyczyn wypadku lub inna osoba wskazana przez powołującego komisję powypadkową.
2. Jeżeli w jednostce organizacyjnej Policji nie utworzono służby właściwej do spraw bezpieczeństwa i higieny służby i pracy członkiem komisji powypadkowej jest osoba, której kierownik jednostki organizacyjnej Policji powierzył wykonywanie zadań w zakresie bezpieczeństwa i higieny służby i pracy.
3. Członkiem komisji powypadkowej może być przedstawiciel Komendanta Głównego Policji lub komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji.
4. Jeżeli wypadkowi uległ kierownik jednostki organizacyjnej Policji, komisję powypadkową powołuje jego bezpośredni przełożony.
5. Członkami komisji powypadkowej nie mogą być osoby będące świadkami wypadku oraz osoby, których bezstronność może budzić wątpliwości.
6. Jeżeli wymaga tego ważny interes służby, w szczególności gdy postępowanie wyjaśniające mogłoby narazić niejawne dane osobowe policjanta lub czynności przez niego realizowane na ujawnienie, komisję powypadkową powołuje Komendant Główny Policji. Członkami komisji powypadkowej są:
1) jako przewodniczący – funkcjonariusz służby właściwej do spraw bezpieczeństwa i higieny służby i pracy w Komendzie Głównej Policji;
2) jako członek – przedstawiciel służby merytorycznie właściwy do oceny okoliczności wypadku.
§ 6. 1. Komisja powypadkowa ustala okoliczności i przyczyny wypadku w postępowaniu wyjaśniającym, a w szczególności:
1) dokonuje oględzin miejsca wypadku, stanu technicznego maszyn lub urządzeń oraz bada warunki pełnienia służby i inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na powstanie wypadku lub mają z nim związek, z zastrzeżeniem ust. 2;
2) sporządza szkice lub wykonuje zdjęcia tego miejsca, jeżeli okoliczności to uzasadniają;
3) przyjmuje wyjaśnienia od poszkodowanego, świadków wypadku oraz innych osób, których informacje mogą mieć znaczenie dla ustalenia okoliczności i przyczyny wypadku;
4) zasięga opinii specjalistów lub biegłych w zakresie niezbędnym do oceny okoliczności, przyczyn i skutków wypadku, jeżeli okoliczności to uzasadniają;
5) występuje o udostępnienie jej akt postępowania karnego i innych postępowań oraz innych dokumentów dotyczących wypadku i jego skutków;
6) występuje do poszkodowanego lub członków jego rodziny o udostępnienie dokumentacji medycznej dotyczącej skutków wypadku;