tytul_zwiazek
tytul_zwiazek
logo_forum
Statystki odwiedzin
OkresWizytOdsłon
Dziś 138 234
Wczoraj 353 708
Ostat tydzień 2462 4946
Ostat. dwa tyg. 5232 10519
Ostat. miesiąc 10015 20038
Ostatni rok 213710 440512
Razem 1302280 2905500
TK -Przymusowe badania podejrzanego musi regulować ustawa

Przymusowe badania podejrzanego musi regulować ustawa

Zapis o doprowadzeniu siłą podejrzanego lub oskarżonego na badania powinien być regulowany ustawą - orzekł Trybunał Konstytucyjny. Sędziowie rozpatrzyli wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczący obowiązku oskarżonego poddania się badaniom.

Sędziowie zakwestionowali sposób wprowadzenia przepisów. Prezes Trybunału Konstytucyjnego Andrzej Rzepliński w uzasadnieniu wyjaśnił, że powinny być one regulowane ustawą, a nie rozporządzeniem. Zdaniem Trybunału zakwestionowane przepisy rozporządzenia wykraczają poza ramy upoważnienia ustawowego, normując przepisy nieuregulowane w ustawie. Trybunał stwierdził, że kwestionowane przepisy wprowadzają ograniczenie nietykalności osobistej i wolności osobistej, ingerując w sferę zastrzeżoną wyłącznie dla ustawy.

5 marca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczący poddawania badaniom lub wykonywania czynności z udziałem oskarżonego oraz osoby podejrzanej.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że:

1. § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie poddawania badaniom lub wykonywania czynności z udziałem oskarżonego oraz osoby podejrzanej
- jest niezgodny z art. 74 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego oraz art. 92 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji,
- nie jest niezgodny z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

2. § 5 ust. 2 rozporządzenia powołanego w punkcie 1 jest niezgodny z art. 74 § 4 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego oraz art. 92 ust. 1 i art. 41 ust. 1 konstytucji.

3. § 10 ust. 1 rozporządzenia powołanego w punkcie 1, w części zawierającej słowa „mimo zastosowania przymusu bezpośredniego,”, jest niezgodny z art. 74 § 4 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego oraz art. 92 ust. 1 i art. 41 ust. 1 konstytucji.

Trybunał podzielając stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich orzekł, że rozporządzenie wprowadzając możliwość stosowania przymusu bezpośredniego podczas badań i czynności, o których mowa w art. 74 Kodeksu postępowania karnego (dalej: k.p.k.), uzupełnia ten kodeks, tracąc charakter wykonawczy i zrywając więź między rozporządzeniem a ustawą. Zakwestionowane przepisy rozporządzenia wykraczają bowiem poza ramy upoważnienia ustawowego, normując materię nieuregulowaną
w ustawie. W konsekwencji są one niezgodne z art. 74 § 4 k.p. k. oraz art. 92 ust. 1 konstytucji.

Brak w k.p.k. postanowień co do zasady i trybu stosowania przymusu bezpośredniego podczas badań i czynności, o których mowa w art. 74 k.p.k. oraz co do dopuszczalnych środków takiego przymusu, sprawia, iż kontrola konstytucyjności kwestionowanych przepisów rozporządzenia musi być rygorystyczna. Zważywszy na to, Trybunał stwierdził, że kwestionowane przepisy wprowadzają ograniczenie nietykalności osobistej i wolności osobistej, ingerując w sferę zastrzeżoną wyłącznie dla ustawy, o czym ustrojodawca przesądza w art. 41 ust. 1 konstytucji.

W kwestii zgodności § 5 ust. 1 rozporządzenia z art. 47 konstytucji Trybunał rozstrzygnął, że prawo do prywatności wymaga również poszanowania godności ludzkiej oskarżonego lub osoby podejrzanej w trakcie zbierania dowodów biologicznych, które są czynnościami stanowiącymi ingerencję w integralność organizmu człowieka. Trybunał podkreślił, że instytucja asysty przewidziana w zakwestionowanym przepisie rozporządzenia stanowi ograniczenie prawa do prywatności, a ponieważ ograniczenie to zostało wprowadzone aktem podustawowym, to § 5 ust. 1 rozporządzenia jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji.

Trybunał podzielając stanowisko Ministra Sprawiedliwości orzekł, że art. 22 ust. 2 ustawy o prawach pacjenta jest nieadekwatnym wzorcem kontroli wobec § 5 ust. 1 rozporządzenia, wskazując, że badania przeprowadzone na podstawie art. 74 § 2 i 3 k.p.k. nie są wykonywane dla zachowania, ratowania, przywracania i poprawy zdrowia. Co więcej, ustawa o prawach pacjenta oraz ustawa o działalności leczniczej zakładają jednak pewną aktywną rolę pacjenta, a w przypadku oskarżonego lub osoby podejrzanej –
poddanej wbrew jej woli przymusowi bezpośredniemu w celu uzyskania dowodów w postępowaniu karnym – nie sposób dopatrywać się takiej aktywności.

Rozprawie przewodniczył sędzia TK Andrzej Wróbel, sprawozdawcą był prezes TK Andrzej Rzepliński.

http://www.obserwatorkonstytucyjny.pl/trybunal/tk-poddawanie-badaniom-oskarzonego-oraz-osoby-podejrzanej-jest-niekonstytucyjne/

tytul_szukaj
tytul_zegar
12:19:41
tytul_kalendarz
Maj 2019
Pn Wt Śr Cz Pt So Nd
    12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031   
tytul_zwiazek
mapka
tytul_zwiazek
galeria
tytul_zwiazek
Jak oceniasz nowe umundurowanie wyjściowe?
Dobrze
Źle
Nie mam zdania
Okaże się w praktyce
dzielnik


ZW NSZZ P – Komentarz do projektu ustawy - kryteria uprawniające do otrzymania dodatkowego świadczenia (nagrody motywacyjne z tytułu 25 lat służby) wyglądają tak, jakby wyjęto je wprost z procesu beatyfikacji !!!