Warszawa, dnia 2.08.2007 r.

Pan Konrad KORNATOWSKI

KOMENDANT GŁÓWNY POLICJI

Związek Zawodowy Policjantów z pełną wiarą przyjął informację przedstawioną przez Pana na posiedzeniu Zarządu Głównego w dniu 15 czerwca 2007 roku oraz na spotkaniu z podsekretarzem stanu w MSWiA Zbigniewem Rau w dniu 18 lipca 2007 roku o niepodejmowaniu niekorzystnych działań zarówno na szczeblu MSWiA oraz KGP w zakresie zmian w ustawie o Policji oraz w ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym.
 
Zamieszanie jednak oraz niepokój w środowisku budzi kolejne pismo PP-1570/50/07 Biura Prawnego KGP w zakresie interpretacji przepisów, które rzutują na wysokość podstawy wymiaru emerytury. Interpretacja zawarta w tym piśmie nie dość, że nie uwzględnia intencji Parlamentu, Rady Ministrów, zapewnień Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i deklaracji Pana Komendanta to pozostaje w oczywistej sprzeczności z wcześniejszym pismem Dyrektora Biura Finansów KGP. Podwładni Pana Komendanta wbrew oświadczeniom Ministra SWiA i Pana – jak domniemam - bez uzgodnienia wysyłając takie informacje w teren działają wyraźnie na szkodę instytucji i Pana autorytetu.
 
Z treści pisma wyraźnie wynika, że interpretacji tej dokonała osoba, która widocznie jest już na zaopatrzeniu emerytalnym i być może reprezentuje interesy ZER MSWiA.
 
Ponadto zgodnie z zasadą do czasu pełnego wyjaśnienia wątpliwości prawnych niezrozumiałe jest dla nas wprowadzanie zamieszania i niepokoju w środowisku policyjnym.
 
Panie Komendancie, uprzejmie proszę o zdecydowaną reakcję z konsekwencjami dyscyplinarnymi włącznie.

Przewodniczący
Zarządu Głównego NSZZ Policjantów

Antoni DUDA



W załączeniu:
1) Pismo Dyrektora Biura Finansów KGP z dnia 18.01.2007 roku L.dz. FU-474/07
2) Pismo Dyrektora Biura Prawnego KGP z dnia 30.07.2007 roku L.dz. PP-1579/50/07

Do wiadomości:
Pełnomocnik KGP do kontaktów ze związkami zawodowymi

Załącznik NR 1

                          KOMENDA GŁÓWNA POLICJI BIURO FINANSÓW

02-542 Warszawa                                        Dyrektor 60-131-23 fax 601-26-94
ul. Domanlewska 36/38                                Z-ca Dyrektora    60-131-75 845-10-76
 

                                                                                        Warszawa, 2007-01-18

KOMENDNACI WOJEWÓDZCY POLICJI
KOMENDANT STOŁECZNY POLICJI
KOMENDANCI SZKÓŁ POLICYJNYCH

W związku z ogłoszeniem w Dzienniku Ustaw RP Nr 251, poz.1859 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów, Biuro Finansów KGP przedstawia poniżej stanowisko w zakresie ustalania wysokości nagród rocznych.
Powołane na wstępie rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia określonego w art. 110b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, które wprowadzono do ustawy nowelizacją z dnia 21 lipca 2006 r. (Dz.U. Nr 158, poz. 1122). Przedmiotowe rozporządzenie określa m.in. szczegółowe warunki i tryb przyznawania policjantom nagród rocznych, uwzględniając sposób obliczania jej wysokości oraz rodzaje okresów niewykonywania obowiązków służbowych, które nie są wliczane do okresu służby uprawniającego do nagrody.
W przeciwieństwie do dotychczasowego stanu prawnego zasady obliczania wysokości nagród rocznych są generalnie ujęte w samej ustawie, a nie w rozporządzeniu wykonawczym.
Zgodnie z art. 110 ust. 1 i 2 ustawy pragmatycznej policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do   okresu  służby  pełnionej  w  roku kalendarzowym,  za który przysługuje
nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1 (tj. choroba, urlop, zwolnienie od zajęć służbowych oraz pozostawanie bez przydziału służbowego).
Rozporządzenie wykonawcze określa jedynie w § 4, iż podstawę wymiaru nagrody rocznej stanowi miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne policjantowi w ostatnim dniu służby wliczanym, do okresu, za który przysługuje nagroda.
 
Na tle przytoczonych zapisów nie ulega wątpliwości, iż w przypadku, gdy do okresu służby uprawniającego do nagrody należy wliczyć cały rok kalendarzowy, to nagroda roczna będzie przysługiwać w pełnej (maksymalnej) wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Jeżeli okres służby jest krótszy, wymiar nagrody rocznej będzie wynikał z relacji (proporcji) tego okresu do pełnego okresu jaki stanowi rok kalendarzowy. Ani ustawa, ani rozporządzenie wykonawcze nie precyzują (tak jak to było w poprzednim stanie prawnym) w jaki sposób ustalać przedmiotową relacje. Nie można zatem uznać za uprawnioną metodę ustalania wysokości nagrody rocznej w relacji do okresu służby liczonego w miesiącach kalendarzowych (pełnych lub rozpoczętych).
Nie daje ku temu podstaw, w szczególności, regulacja zawarta w § 2 rozporządzenia, na mocy której okresy krótsze od miesiąca kalendarzowego, dla celów obliczania nagrody rocznej, sumuje się, przyjmując, że każde 30 dni służby stanowi pełny miesiąc kalendarzowy. Powyższy zapis należy bowiem stosować wyłącznie w kontekście postanowień art. 110 ust. 3 ustawy, który zastrzega - co do zasady – że okres służby uprawniający do nagrody rocznej za dany rok kalendarzowy nie może być krótszy od 6 miesięcy kalendarzowych. Zatem jeżeli w danym roku występowały przerwy w wykonywaniu obowiązków służbowych spowodowane np. zawieszeniem w czynnościach służbowych, urlopem bezpłatnym, nieusprawiedliwioną nieobecnością w służbie bądź tymczasowym aresztowaniem, dla ustalenia prawa do nagrody rocznej niezbędnym będzie obliczenie łącznego okresu służby, liczonego w pełnych miesiącach kalendarzowych, z uwzględnieniem reguły wyrażonej w § 2 rozporządzenia.
Nadmienić przy tym należy, że warunek pełnienia służby przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych nie jest wymagany w przypadkach określonych w art. 110 ust. 4 ustawy, a m.in. w razie zwolnienia ze służby w związku z nabyciem uprawnień do emerytury lub renty, śmierci policjanta lub uznania go za zaginionego, a także korzystania z urlopu wychowawczego.
Po ustaleniu samego prawa do nagrody rocznej należy przystąpić do obliczenia jej wysokości.
Wobec braku szczególnej regulacji okres pełnienia, służby, za który przysługuje nagroda roczna, należy obliczać wg analogicznych zasad jakie znajdują zastosowanie przy ustalaniu stażu służby mającego wpływ na uprawnienia policjanta, np. do celów uposażeniowych lub związanych z nabyciem prawa do nagrody jubileuszowej, a wiec w latach, miesiącach i dniach. Oczywiście przy nagrodach rocznych maksymalny staż służby będzie równy jednemu rokowi. Okres służby krótszy od roku kalendarzowego oblicza się odejmując od terminu końcowego termin początkowy i dodając do uzyskanego wyniku 1 dzień z uwagi na to, że dzień początkowy i końcowy są wliczane do okresu uprawniającego do nagrody rocznej.
 
Biorąc pod uwagę okoliczność, iż ciągłość terminu (służby pełnionej w danym roku) nie jest w tym wypadku wymagana, poszczególne okresy służby wliczane do okresu uprawniającego do nagrody i obliczone w miesiącach i dniach wg powyższej metody sumuje się, przyjmując, że miesiąc liczy się za 30 dni, a rok stanowi 12 miesięcy.
Np. łączny okres służby obejmujący okresy od dnia 10 stycznia do 25 czerwca i od dnia 3 lipca do dnia 31 grudnia 2007 r. należy obliczyć w następujący sposób:

1) 2007.06.25
    2007.01.10

    05.15 + 1 = 5 m-cy i 16 dni;

2) 2007.12.31
    2007.07.03

   05.28 +1 = 5 m-cy i 29 dni;

3) razem 11 m-cy i 15 dni.

W świetle powyższego wysokość nagrody rocznej za okres 11 miesięcy i 15 dni będzie wynikać z iloczynu podstawy wymiaru i współczynnika ustalonego jako (11/12+ 15/30 x 1/12).
Przedstawiona zasada ma zastosowanie niezależnie od długości okresu służby uprawniającego do nagrody rocznej, a więc także wówczas, gdy w związku z przejściem na emeryturę, lub rentę, okres służby policjanta, byłby krótszy od miesiąca kalendarzowego.